calendar

เที่ยว
วีซ่ามหาสนุก
เดอะแก๊งค์
ลูกเอ๊ยยยยยย
แม่ที่ดี
ขอโทษ...
แทค แทค แทค ส่งการบ้าน
ภูเก็ต
วันพ่อ
เตาอบใหม่
วันดวล
2 ขวบแล้ว
จิตตก
นินทาสามี
จอมดองได(วันนี้ฉบับย่อ)
ดอง
เที่ยวละไม
เก็บเล็กประสมน้อย
transformers
แผลมดกัด
มหันตภัยวัย 2 ขวบ
ฟ้องด้วยภาพ
แปลกแยก
สนามเด็กเล่นของมะอึ่ด
ความสุขในชีวิต
กว่าจะมี วันนี้
แนะนำตัวก่อน



แผลมดกัด

อ๋อย..ช่วงนี้มิมมี๊ไม่มีอะไรเขียน อารมณ์ไม่ดีกั๊กๆๆ เหนื่อยมากๆ ขนาดมีนางหนองคอยช่วยดูแลมะอึ่ดจันทร์ถึงเสาร์นะ

มะอึ่ดโดนมดกัดที่หน้าแข้งเมื่อสัก 2 อาทิตย์มาแล้ว แม่มันชะล่าใจ เพราะลูกกโดนมด โดนยุง โดนแมลงกัดมาตั้งกะอายุ 2 เดือนแล้ว ไม่เห็นมีอะไร อย่างมากก็พองใส พอทาคาลาไมน์ ทาแซมบั้ค อีกวันก็หาย ไม่ใช่มดตัวนี้ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด แผลที่ควรหายไม่หายกลับกลายเป็นหนอง แผลตั้งขอบขึ้นมามีหนองข้างใน เอาละไม่เป็นไรยายบอกเบต้าดีนช่วยท่าได้ ไม่ใช่แผลนี้คร้าบ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด แผลลึกลงไปอีก อ๋อยยย ทำไงดี มะอึ่ดไม่ให้แตะแผลด้วย ขอบแดงก่ำ น่ากลัวมาก มิมมี๊โทรหาป่าป๊ะตอนเย็นบอกว่าจะเอาลูกไปหาหมอ ป่าป๊ะให้รอก่อน (ตามเคย) กว่าป่าป๊ะจะได้ยลแผลปาเข้าไปห้าทุ่ม... มิมมี๊ยังมั่นใจในตัวป่าป๊ะ แม้จะสั่นคลอนในใจ งือๆ ลูกตรูทั้งคน ป่าป๊ะเดาใจเมียได้อีกบอกสั้นๆว่า เอาน่าถึงขาจะขาดไปข้างลูกเราก็ยังหล่ออยู่ดี กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด.... มะอึ่ดหลับฟรี้ๆ ป่าป๊ะเอายาทาเอาพลาสเตอร์ปิดแผล แล้วสั่งมิมมี๊ว่าห้ามเปิดจนกว่าพรุ่งนี้เย็น อืม...แล้วชั้นจะอาบน้ำ ล้างก้นมันยังไงเนี่ย

วันรุ่งขึ้นเหม่ง อึ๊ แต่เช้า ตายละวา เอาไงดี อาบน้ำมันเลยแล้วกัน ไม่รอด แผลเปียก ยังไงๆก็ต้องทำแผล มิมมี๊แกะแผลแข่งกับเสียงโหยหวนของมะอึ่ด...กำลังมหาศาลมาจากไหนฟร่ะเนี่ย มันดิ้นปั้ดๆๆๆ "เราต้องทำแผลกันนะลูกไม่งั้นหนูต้องโดนตัดขา" ผลที่ได้ มะอึ่ดกรี๊ดหนักกว่าเก่า สะบัดแขนขาอย่างไม่กลัวจะเจ็บ มิมมี๊สั่งโอ ทำความสะอาด ราดไฮโดรเจน เช็ดแผล

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด ไม่เอา ไม่เอา เจ็บ เจ็บ.." โอทายา "กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ไม่อ๊าวววววววว เจ็บ โฮ..." ลูกเอ๊ย... ทำไงได้ โอ ใส่ขายาวแล้วกันมันจะได้ไม่แกะ...พี่หนูคะ แล้วถ้าเปียกอีก ... ก็ทำกันอีกแหละ..."กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ไม่อ๊าวววววววววววววว เจ็บ.." เฮ้ย.. ยังไม่ได้ทำ แค่บอกว่าจะ... มะอึ่ดมองหน้าพี่เลี้ยงที มิมมี๊ทีแล้วยิ้มทั้งน้ำตา พูดเบาๆว่า "เจ็บนี่..." กร๊าก ก ก ก ป้าด ไอ้นี่ มีเจ็บล่วงหน้า

เหม่ง อึ๊ อีกรอบตอนบ่าย..พี่เลี้ยงหน้าจ๋อย แม่หน้าเหี้ยม.... มะอึ่ด เหมือนจะรู้ตัว "มิมมี๊ มิมมี๊..." ไร้ความปราณี..ลูกเอ๊ย... มะอึ่ดดิ้นน้อยกว่าครั้งแรก ร้องไห้น้อยกว่า พอแปะพลาสเตอร์เสร็จ ดิ้นลงจากอ้อมแขน วิ่งเล่นต่อไป

ตกเย็น อาบน้ำ ทำแผลรอบที่สาม มิมมี๊เริ่มย่ามใจ เอาหนูนั่งตรงบันได ไม่ต้องอุ้ม ไม่ต้องกอด มะอึ่ดร้องไห้ประกอบแต่พองาม พออีกครั้งต่อมา มิมมี๊เอามาวางที่นังเชอรี่(คอมพิวเตอร์) มะอึ่ดไม่ได้ร้องไห้แล้ว แต่บอกเจ็บ เจ็บ แถม แสบ เพิ่มมาอีกคำ...

วันรุ่งขึ้น มะอึ่ด ยื่นเท้ามาตรงหน้ามิมมี๊ พร้อมเจรจา "มิมมี๊ มิมมี๊ แผล แผล..."ก๊าก ก ก ลูก รออาบน้ำก่อนสิ เด๋วค่อยทำแผล...

สามวันผ่านไป แผลสวยงามขึ้นมาก มิมมี๊เรียนรู้เพิ่มขึ้นอีกอย่าง ผู้ชายใจปลาซิว ทำห้าวหาญจะทำแผลให้ลูก แต่ ต้องขอตอนลูกหลับ แล้วเวลาจะล้างแผล จะกดแผล จะชักเข้าชักออกตลอดเวลา มันจะยิ่งทำให้เจ้าของแผลเจ็บ แสบ มากขึ้น จะลงมือทำก็ทำไปเลย  มันต้องชะแผลให้สะอาดก็ทำไป เจ็บก็เจ็บ แสบก็แสบ เสร็จแล้วก็หาย ยิ่งช้า ยิ่งทรมานเจ้าของแผล

แผลมดกัด

อย่าคิดไปล่วงหน้าว่าลูกจะกลัว จะต้องหาทางล่อหลอกเบี่ยงเบนความสนใจ ลูกแม่เป็นตัวของตัวเองมาแต่ไหนแต่ไร จะทำอะไรมีแบบแผนของตัวเอง ตรงไปตรงมากับมะอึ่ด จะดีที่สุด อาจมีร้องไห้ประกอบลีลา แต่จากนั้นก็จะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

การเจ็บป่วย กับมะอึ่ด ที่ผ่านมา เมื่อตอนที่ยังเดินไม่ได้ มะอึ่ดก็จะอ้าปากดูดจุ๊บๆ อันไหนขม อาจใช้เวลานานนิดนึง แต่ไม่เคยมีปัญหา เพราะทุกครั้งต้องจบลงด้วยการชมเชยตัวเอง มะอึ่ดจะปรบมือ แล้วบอกว่า เก่ง เก่ง... ถ้ามิมมี๊ หรือน้าโอ มัวแต่ยุ่งกับการเก็บยาให้ห่างมือ มะอึ่ดทนรอไม่ได้ มะอึ่ดก็จะปรบมือให้ตัวเองแล้วพยักเพยิดให้เราทำตาม เป็นอันว่ารู้กัน ต้องรีบวางมือจากทุกอย่างแล้วชมเขาว่าเก่ง(อิ๊บ)เลยลูก แล้วค่อยหันไปเก็บของต่อ มีอยู่ครั้ง น้าโอลืมสนับสนุน มะอึ่ดงอนขนาดไม่ยอมทานยาขวดต่อไปทีเดียว พอมะอึ่ดเดินได้ มะอึ่ดจะวิ่งนำหน้าไปที่ตู้เย็น แล้วบอก ทานยา ทานยา

มะอึ่ดเป็นเด็กนอนกลางวันน้อยมากๆ แต่ชดเชยด้วยการนอนกลางคืนเร็ว แต่ตื่นบ่อย... กับการกิน มะอึ่ดไม่มีปัญหาเรื่องอาหารทานทุกอย่างที่ขวางหน้า มากบ้างน้อยบ้างตามความชอบ ผลไม้ทุกชนิดเรียงหน้าเข้ามาเลย โดยเฉพาะที่มีรสเปรี้ยวนำหวานตาม มะอึ่ดจะทานได้มาก ยกเว้นมะเขือเทศ ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แม้จะล่วงเข้าวัยterribble 2 yrs มะอึ่ดก็ยังให้ความร่วมมือกับการรับประทานอาหารนอกบ้านเป็นอย่างดี ยกเว้น การเดินช้อปปิ้ง ที่ป่าป๊ะ ออกอาการเครียดปนอับอายทุกครั้ง กั๊กๆๆ

แผลมดกัด

ช่วงนี้มิมมี๊เริ่มเครียดเล็กน้อยถึงปานกลาง มะอึ่ดไม่อ่านหนังสืออีกแล้ว ไม่อ่านมา 4 วัน ไม่หยิบเลย จากเด็กที่ตอนเช้าจะเปิดหนังสือแล้วจิ้มตามภาพพร้อมเล่าเรื่องเอง (ใครอย่าแจ๋นเข้าไปชี้นำว่าอะไร คือ อะไรเชียว โดนหนังสือทุบหัวไม่รู้ด้วย) ถ้าไม่แน่ใจ มะอึ่ดจะถาม ว่าตัวอะไรชื่ออะไร แต่ช่วงนี้ไม่เอาเลย เช้าขึ้นมาวิ่งแถ่ดๆๆๆรื้อของ ชี้จะลงข้างล่าง พอลงไปได้ก็จะวิ่งไปเตะหมา อ๋อยยยยย ลูกเอ๊ย... พอมิมมี๊หยิบหนังสือ มะอึ่ดบอก เบื่อ...เบื่อ ไม่ ไม่ งือ ไม่อ่านหนังสือ จะไปโรงเรียนอะไรดีละลูก...

  แผลมดกัด

     Share


แผลมดกัด

<< มหันตภัยวัย 2 ขวบtransformers >>

Posted on Thu 5 Jul 2007 10:22
 

Comments

มดกัดเจ็บมาดค่ะ ทัม ยังงัยดรีหว่า
มดกัด .. นิ้วโป้งเท้า
ploy   
Thu 23 Sep 2010 12:10 [13]
 

ลูกผมก็โดนมดแดงไฟกัดบวมเป่งเลย
บัญชา   
Fri 23 Jul 2010 21:30 [12]
 

มดยัก์กัดแสดงว่าพี่มะอึดเนื้อหวาน ขอป๋มชิมหน่อยนะพี่ชาย แผล่บๆ
   
Mon 16 Jul 2007 2:47 [11]

โหย มะอึดโดนมดยักษ์กัดป่าวอ่า น่ากัวจังเลย เดี๋ยวเค้าเป่าให้นะ

กี๊ดๆๆ มะอึดดูจะผอมสูงขึ้นอีกแล้วอะ เดี๋ยวได้เจอตัวจริงแย้ว กิกิ
   
Fri 13 Jul 2007 0:07 [10]

พี่หนูดีหายแย้วใช่มั๊ย




เป็นพระยาเทครัว ช่วยมิมมี้หรอ กิกิกิกิ




   
Thu 12 Jul 2007 7:21 [9]

หุหุ นี่ขนาดไม่มีอะไรจะเขียนนะเนี่ย ^^

พวกแผลแมลงสัตว์กัดต่อยนี่ผมว่ามันซีเรียสกว่าที่คิดนะครับ เพราะตอนผมพึ่งย้ายเข้าบ้านใหม่ อยู่ไปสักพักมีตุ่มเหมือนยุงกัดเต็มแขนเลย (แต่เม็ดใหญ่กว่า) คันมากๆๆ คิดว่าคงหายเอง เลยไม่ทายา สุดท้ายกลายเป็นแผลเป็น (เป็นดวงดำๆ) เต็มแขนซะงั้น
   
Tue 10 Jul 2007 18:17 [8]

กรี๊ด ใจรักยังไม่ได้อ่าน
แต่ มาโพสต์ก่อน
กรั่กๆๆ
งือ หนิงก้อเหนือ่ยก้า พี่หนู ไม่มีใครช่วย แง๊ๆๆๆๆๆ
(  
Tue 10 Jul 2007 14:02 [7]

เฟ้ย
โพสต์ครั้งแรกไม่ติด
ครั้งที่ 2 ไอคอนไม่ขึ้น
ความเห็นล่างคัทยาเอง
   
Sun 8 Jul 2007 3:36 [6]

ตร๊าย
เด็กคนนี้ อยากทำแผล กรั่กๆ
ซาดิสม์เหมือนมิมมี้
   
Sun 8 Jul 2007 3:34 [5]

ใช่คะผู้ชาย ก็จาปามาณเนี้ยเน๊อะ ทำเป็นเสียงแข็งแต่มิกล้า แม่มะอึด ทำถูกต้องแล้วคับ บางครั้งเราก็ต้องสวมวิญญาน นางมาร บ้าง แต่ มันก็หายเร็ว อย่างแม่มะอึด ว่าเน๊อะคะ ^^
   
Sat 7 Jul 2007 1:32 [4]

เย้...มาอัพแล้ว เปิดดูทุกวันเลยค่ะ ต้นน้ำตอนนี้มีปัญหาเรื่องกินยามากเลยค่ะพี่ กลุ้มใจสุดๆ จะบีบกรามก็กลัวปากเป็นแผลเพราะตอนนี้ฟันกราม 4 ซี่แล้ว แต่ถึงบีบก็จะบ้วนยา+น้ำลายมากองอยู่นอกปากตลอด พี่มีเคล็ด(ไม่)ลับสำหรับการกรอกยาเด็กแนะนำมั่งมั๊ยคะ

ปล.อิจฉามะอึ่ดจังที่กินได้ทุกอย่าง ของต้นน้ำเนี่ย น้ำหนักจะตกเกณฑ์อยู่รอมมะร่อแล้ว
   
Thu 5 Jul 2007 10:51 [3]

เย้...มาอัพแล้ว เปิดดูทุกวันเลยค่ะ ต้นน้ำตอนนี้มีปัญหาเรื่องกินยามากเลยค่ะพี่ กลุ้มใจสุดๆ จะบีบกรามก็กลัวปากเป็นแผลเพราะตอนนี้ฟันกราม 4 ซี่แล้ว แต่ถึงบีบก็จะบ้วนยา+น้ำลายมากองอยู่นอกปากตลอด พี่มีเคล็ด(ไม่)ลับสำหรับการกรอกยาเด็กแนะนำมั่งมั๊ยคะ

ปล.อิจฉามะอึ่ดจังที่กินได้ทุกอย่าง ของต้นน้ำเนี่ย น้ำหนักจะตกเกณฑ์อยู่รอมมะร่อแล้ว
   
Thu 5 Jul 2007 10:44 [2]

เด็กฉลาดมักเป็นแบบนี้หล่ะค่ะพี่นู๋
ลูกมดนี่ เปิดหนังสือได้สองหน้า พี่แกเผ่นแน่บเลย
ว่าแต่เรื่องแผลมดกัดนี่น่าเป็นบทเรียนของเราได้เลย ลูกมดก็แพ้ยุง กัดทีบวมฉึ่ง ฉึ่ง
   
Thu 5 Jul 2007 10:31 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง